Τα πυρηνικά όπλα της Κίνας παραμένουν γρίφος

Τα σχέδια του Πεκίνου για την κατασκευή νέων πυραύλων, την επέκταση των αντι-δορυφορικών δυνατοτήτων και την αύξηση της παραγωγής πυρηνικών υλικών πολύ πάνω από τις ανάγκες των πολιτών έχουν κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συμφώνησε πριν από μερικές εβδομάδες να συμμετάσχει η Κίνα μαζί με τα τέσσερα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, σε σύνοδο κορυφής για την έναρξη ενός νέου γύρου συνομιλιών για τον έλεγχο των όπλων. Ο στόχος, σύμφωνα με αξιωματούχους, είναι μία τριμερής συμφωνία μεταξύ της Κίνας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων.

Η Κίνα, της οποίας οι πυρηνικές κεφαλές αριθμούν μόνο μερικές εκατοντάδες, δε φαίνεται κατάλληλη για τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, οι οποίες διαθέτουν 6.185 κεφαλές, εκ των οποίων οι 1.750 είναι ήδη αναπτυγμένες, ενώ η Ρωσία διαθέτει 6.490 κεφαλές, με αναπτυγμένες ήδη τις 1.600.   

Στα σχέδια του Πεκίνου όσον αφορά στις νέες δυνατότητες εμπλουτισμού και ανακύκλωσης που θα μπορούν να παράξουν υλικό για πυρηνικά όπλα, είναι η μετατροπή της Κίνας σε ισότιμη, πυρηνικά, χώρα με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τη Ρωσία. Ωστόσο οι Αμερικανοί αξιωματούχοι, πριν από την έναρξη των συνομιλιών, θα πρέπει να ξεδιαλύνουν τρία στρατηγικά μυστήρια που περιβάλλουν το Πεκίνο. Πρώτον, το ασαφές δόγμα σχετικά με τη χρήση πυρηνικών όπλων, δεύτερον, την αυξανόμενη ικανότητα του Πεκίνου να κατασκευάζει πυρηνικές εκρηκτικές ύλες και τρίτον, την ανάπτυξη αντι-δορυφορικών λειτουργιών.

Το πρώτο μυστήριο σχετίζεται με το πώς η Κίνα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα πυρηνικά της όπλα. Εδώ και καιρό, το Πεκίνο έχει υποστηρίξει ότι ποτέ δε θα εξαπέλυε πρώτο τα πυρηνικά του όπλα, ότι θα προχωρούσε σε επίθεση μόνον εφόσον έχει ήδη δεχθεί επίθεση το ίδιο, αλλά και πάλι θα περνούσαν εβδομάδες πριν η Κίνα αποφασίσει να περάσει σε αντίποινα. Το πρόβλημα, όμως, που παρατηρείται, έγκειται στο γεγονός, ότι η Κίνα ήδη αναπτύσσει τις πυρηνικές της δυνάμεις κατά πολύ περισσότερο από αυτό που χρειάζεται, για να επιτεθεί σε μερικές μόνο Αμερικανικές πόλεις. Γιατί, όμως, το κάνει αυτό;

Η Κίνα, πολύ σύντομα θα διαθέτει χερσαία, θαλάσσια και αεροπορικά στρατηγικά πυρηνικά συστήματα. Μάλιστα, όπως αναφέρει ο Αμερικανικός Οργανισμός Πληροφοριών Άμυνας, το απόθεμα πυρηνικών κεφαλών της Κίνας μπορεί να διπλασιαστεί μέχρι το 2030. Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός ασχολείται με μία μεγάλη ποικιλία σύγχρονων πυρηνικών πυραύλων, ενώ η Κίνα επενδύει σε ένα νέο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο, που βασίζεται σε σιλό και συνήθως, θεωρείται όπλο πρώτης επίθεσης. Όλα αυτά, οδηγούν στο συμπέρασμα, ότι ίσως η Κίνα προετοιμάζεται για εκτεταμένα αντίποινα, πυρηνικές επιθέσεις προερχόμενες από την ίδια, στοχευμένες αντιτρομοκρατικές επιθέσεις ή ακόμα και για πυρηνικό πόλεμο.

Η σημαντική επέκταση των εγκαταστάσεων της Κίνας, για εμπλουτισμό ουρανίου και ανακύκλωση πλουτωνίου, μας οδηγεί στο δεύτερο μυστήριο. Αν και η Κίνα προορίζει τη συγκεκριμένη επέκταση για την κάλυψη των αναγκών των πολιτικών αντιδραστήρων, παρ’ όλα αυτά σχεδιάζει να παράξει περισσότερα καύσιμα απ’ όσα θα μπορούσε να καταναλώσει στο εσωτερικό, αλλά και να εξάγει σε πελάτες της ανά τον κόσμο. Η κατασκευή εγκαταστάσεων τόσο μεγάλης ικανότητας παραγωγής πυρηνικών καυσίμων, είναι ιδιαιτέρως χρήσιμη στην κατασκευή πυρηνικών βομβών.

Με όλα αυτά τα σχέδια υλοποιημένα, η Κίνα θα μπορεί να φτιάχνει 1.500 πυρηνικές κεφαλές κάθε χρόνο και να φτάσει τις ΗΠΑ σε 5-10 χρόνια. Επίσης, η Κίνα, διαθέτει ένα εργοστάσιο επανεπεξεργασίας, καθώς και ένα άλλο για το διαχωρισμό πλουτωνίου από το χρησιμοποιημένο καύσιμο του αντιδραστήρα, με αποτέλεσμα να μπορεί να δημιουργήσει άλλες 500 πυρηνικές κεφαλές ετησίως. Στα σχέδιά της, όμως, είναι και η αγορά άλλου ένα εργοστασίου από τη Γαλλία, έτσι ώστε να μπορεί να παράξει τόσο πλουτώνιο, ικανό να δημιουργήσει επιπλέον 1.600 πυρηνικές κεφαλές το χρόνο.

Το ερώτημα παραμένει. Γιατί η Κίνα ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την κατακόρυφη αύξηση των αποθεμάτων της σε πυρηνικές κεφαλές; Μία σκέψη είναι, ότι δεν ενδιαφέρεται τελικά να ανταγωνιστεί τη Ρωσία ή την Αμερική, ώστε να θεωρείται πυρηνικά ισότιμη, αλλά προτιμά να έχει την επιλογή να το πράξει. Ωστόσο, μένει να εξηγήσει τις προθέσεις της, κάτι που μέχρι στιγμής, δεν έχει πράξει.

Οι αντι-δορυφορικές προσπάθεις της Κίνας, αποτελούν το τρίτο μυστήριο που την περιβάλλει. Πάντως, οι συνεχείς προειδοποιήσεις της, προκειμένου να παραμείνει το διάστημα ειρηνικό, είναι ιδιαίτερα καθησυχαστικές. Ωστόσο, οι ενέργειές της στο διάστημα, δείχνουν το αντίθετο. Το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας αναφέρει, ότι η Κίνα αναπτύσσει στο διάστημα ικανότητες έγκαιρης προειδοποίησης, οι οποίες θα επιτρέπουν τη μεταβολή της πυρηνικής συμπεριφοράς. Αυτό συνεπάγεται αυξημένη ετοιμότητα, βελτιωμένη επιτήρηση και αποτελεσματικότερη λήψη αποφάσεων, για την άμεση ανταπόκριση σε περίπτωση επίθεσης.

Όμως, η τόσο μεγάλη δυνατότητα για ψευδείς συναγερμούς, δεν συμβάλλει στη στρατηγική σταθερότητα. Εν τω μεταξύ, οι αντι-δορυφορικές δυνατότητες της Κίνας, τα επίγεια λέιζερ, οι αντι-δορυφορικοί πύραυλοι και οι επιχειρήσεις καταστροφής δορυφόρων με ρομπότ – δορυφόρους, εγείρουν ανησυχίες, ότι σε περίπτωση κρίσης, η Κίνα, θα είχε τη δυνατότητα να «τυφλώσει» ή να καταστρέψει τους βασικούς στρατιωτικούς δορυφόρους της Αμερικής.

Shares